Niniwa jest miastem wezwanym do nawrócenia. Niniwa jest wypełniona poganami, których Bóg nie skazuje na potępienie, lecz wzywa ich do nawrócenia. I wysyła Jonasza stawiającego opór, Jonasza, który okazuje się nieposłuszny. Bóg jednak nie rezygnuje ze swoich zamiarów ocalenia Niniwy. Jonasz nie może pojąć, że Bóg jest miłosierny, że i takim grzesznikom potrafi przebaczyć, jeśli tylko szczerze będą żałować i wrócą do Niego. Bóg jest wspaniałomyślny wobec człowieka.

Dziś takich pogan nie brakuje wśród ochrzczonych. Tak wielu ludzi nie wie, kim są w oczach Boga. Tak bardzo został człowiek dziś zaślepiony, że wiele bardziej ceni życie ziemskie niż życie wieczne. Wartości te niewykluczają się, a jednak są sobie przeciwstawne. Potrzeba sobie przypomnieć, czemu służy obecne nasze życie i ciągle uczyć się jak najpiękniej je przeżywać.

Wspólnota Niniwa jako pierwsza czuje się wezwana do nawrócenia - do nawrócenia samych siebie oraz innych. Sami potrzebujemy nieustannie zwracać się do Boga i rozpoznawać, czego od nas dziś żąda. Na tym nie koniec. Prorok Jonasz poznał wezwanie Boga, jednak był nieposłuszny. Czy my jako chrześcijanie XXI wieku nie zachowujemy się podobnie? Czy chcemy podejmować trud i wysiłek, by głosić życie, które daje Bóg? Czy może jak Jonasz chcielibyśmy zobaczyć, jak Bóg zsyła karę na pogan i ich potępia?